İnsan dediğin derin tenha kuyudur... Yüksünse nehirler kurur... Ahh çekse bir fiskesiyle denizler kudurur... Aşığım der sessizliğin dudağına bağdaş kurar oturur, dinmeyen fırtınaya tutulur....
Hayat bu ya su uyuyunca, yürek yorulunca, insan dengini bulunca durulur...
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta