İnsan dediğin derin tenha kuyudur... Yüksünse nehirler kurur... Ahh çekse bir fiskesiyle denizler kudurur... Aşığım der sessizliğin dudağına bağdaş kurar oturur, dinmeyen fırtınaya tutulur....
Hayat bu ya su uyuyunca, yürek yorulunca, insan dengini bulunca durulur...
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta