Aşk nimeti sayarak karşıla sana inen hüznü
İbret al, yalvar ellerini gökyüzüne açarak
Zalimin zulmüne karşı eğmeden başı
Bir anne şefkatiyle kovuldun huzurdan şimdi git, arkana bile bakmadan
Miski amber kokan iç gözyaşlarına boğularak ağla
Bu yakışır ancak cennetten kovulan ademe
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta