Zamanın ötesinde yaşarmış gerçekliği tadanlar
Dışa değil öze; görünüşe değil mayasına bakarmış insanın
Görünenle görünmeyen arasında mükemmel bir bağ kurarmış.
Bir bakışta anlarmış doğruyla yanlışın içindeki Habil ve Kabil’i
Zulmü zalimden ayırır, mazluma liman olurmuş.
Ölüm ona başlangıç, bir sonsuzluk kapısıymış.
Böyleymiş kendi dünyası içinde olması gereken varlığı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta