İNSAN
Bazen bir anlık nefes bir ömür, bazen bir ömür yaşanır soluksuz bir nefes!
Geceden kalma düşlerle uyanırız sabaha.
Kimimiz Evliya oluruz, kimimiz Çelebi'yiz.
Aşığız her birimiz, ayrı ayrı cennet bildiğimiz doğaya!
Ya kirlenmeden, ya da alabildiğine kirlenip kirleterek!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta