Dün, bugün, yarın...
Bilinmez bir hikaye misâli
Dakikalara efsunlanmış ademoğlu!
Bilir kendini dünün özleminde.
Bugünün neşesin de bulur,
Yarının umudun da nefes alır,
Nefes alır da burdayım der.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Hee Vallahi doğru...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta