Bulutlar kadar temiz olsaydı insan.
Gökyüzü gibi cesur,
Uçan kuşlar gibi özgür olabilseydi.
Denizin gökyüzüyle birleştiği yerde,
Güneş’in batarken o hüzünlü rengi gibi,
Kendi olabilseydi…
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta