İNSAN!
Zamanı gelince, düşüyor yaprak
Ölünce uyanır bâkide insan.
Ana şefkatiyle, karşılar toprak
Kim demiş fanide, kalacak insan.
***
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta