Kara Elitler Sofrası
Yükseldiği kadar gömülmüş !
ağaçların nabzını duyuyor
domuz çukurlarında yüce dağ !
bir roma hazinesi
kuş kemikleri toprağında !
huyu değişmeyen bir vezir gibi duruyor yanında yalnızlığın
emrine amade sürüler göçlerinde
kavalı ıslıkla değiştiren devrim!
o ekim geceleri usulca sokuluyor
tüm gevezelere rağmen değişmeden duruyor
kötü yola düşmüş bürokratlar
gibi saklıyorum
tırt bütçe açıklarını
uzak ihtimallerden vergi alıp
haraç kesiyorum soysuzluğa
kirpiğimde bir kıvılcım
şu ! yanardağa hasret!
boz bir yakamoz sıçrıyor geçmişin zifosuna.
rüzgârım ese ese bebeğiMi bulunca
sıkışıyor minik ağzıNın tam ortasına.
şimdi kimdedir
yıllar önce
bir kadının yanağımdan
aldığı makas
dokunsam kan bulaşır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!