Elbet şeref âleme; insan denen şu beşer!
Çoğu bundan gaflette; şereften mahrum yaşar!
Rab uyarır; kitapla, peygamberle, veliyle,
Beşerin azgınları; dinlemez haddi aşar!
Bunca varlık içinde; insandır en eşrefi,
Elbette dinden alır; şu kullar bu şerefi!
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta