Nutfeden çıkıp vücuda erdiğimde,
Fermanı verildi ismimin..
Oradan oraya taşınırken küçük bedenim,
Bir kapı kapandı az öteden,
Heybetli bir adam öptü iki gözümden,
Bir yanımda mezelerle raks eden kadınlar,
Bir yanımda güzelliğin ahusu ağlar...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta