İnkılâpı Terbiye
Suskundum, sessizlikle dost oldum.
Seslendim, yazdıklarımda boğuldum.
Gecenin koynunda kayboldum,
Sanki karanlıkta var oldum...
Kelimeler sırtımda kırık yük gibi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta