Delirmiş bir başı boşluk
beni sar-san-cılar unutulur
bir su bardağında kopan fırtınada
kendimi inkar ettim
mazlumun sahibi benide koru
kendi zulmümden kendimi
kendime zalimim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şair arkadaşım nasıl güzel anlatıyorsun sen böyle..Kutluyoıum seni çook....
tebrikler.selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta