Ümraniye benim ilk göz ağrım
Üsküdar’a inip,için için ağlarım
Açtım ellerimi Eminönü farkındayım
Bitmez tükenmez acıların derdindeyim
Bir yanda açılmış hizmet
Diğer yanda içimde yumaklanan dert
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta