Umarsız bakışlar.
Örmüş kara geceleri.yıldızsız
Çelik parmaklıklar arkası,
aç susuz bırakmış,beni.
Ölümüne..
Zülüflerini salmış, tel tel
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




şiiriniz güzel devamını dileriz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta