İnsanlık sükûnetle, anlatamadı derdini,
Kan barut, gözyaşında, buldu kendini.
Menfaat dolu gönülden, merhamet geçemez,
Gözleri kan bürümüş, câni mazlum seçemez.
İnsâni duygular ölü, vicdan suskun, kalp kara,
Kanı donduran zulümler, bırakıldı açık ara.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




kurdun kuzuyu sorgusuz sualsiz yutması veya yutturulmasına isyan eden bir çalışma....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta