Ve ben uzağa uzaklara gideceğim
Acılar önderliğinde uçtuğum evlerin üzerine
Öfkemi ve kırgınlığımı bırakarak
Boynu bükük, kimsesiz bir kuş gibi
Zarif ve hüzünlü
Kanatlarımda çocuklar
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta