Inferno Şiiri - Murat Arı

Vahşi bir kısrak doğurdu beni,
Ahh inferno!
Gerçekten cehennemsen, aç kollarını,
Beni kabul etmen için bu günah yetmez mi?

Vahşi bir kısrak emzirdi beni,
Sen inferno!
Sonsuzluksan, kilitle kapılarını üstüme,
Sütün hakkı bu etmez mi?

Karanlıklar, inferno karanlıklar her daim galip.
Bendedir korku ve hiç bitmeyecek ümit,
Bendedir cennet ile cehennem,
Arşıâlâya kadar ve her yerde ben.

Duyulur her kubbede yankılarım,
Duyulur her nefeste ayak izlerim.
Inferno, işitiyor musun?
Sonsuz sevgi senin ecelin.

Hakikat o dur ki insan
Başkasına secde etmemeli.
Inferno, bu ne şeref!
Hiçbir şaire zangoç dememeli...

Vahşi bir kısrak, taze bir hayat,
Büyüttü...
Beni...
...

Mutlu resimler, inferno mutlu resimler,
Katili misin yoksa sebebi mi?
Süte su karıştırsalar iyi,
Haramı helal belletenlerin.

Korkmak mı?
Ben ki vahşi bir kısrağın doğurduğu.
Korkmak mı?
Ben ki kuyruklu yıldızlar ile yarışan.

Dimitri Fokaları bilir misin, daha niceleri,
Seni yokluğa mahkûm edecekleri,
Inferno, sen titre bundan böyle,
İntiharım bayramındır, söyle!

Vahşi bir kısrak, taze bir hayat,
Büyüttü...
Beni...
...

Azgın dalgalar, inferno azgın dalgalar,
Kucağındasın artık mavi derinliklerin,
Kaynat, fışkırt, köpürt...
Kudur ki gün batımına kadar vaktin.

Boğulmak mı?
Ben ki denizkızının doğurduğu.
Boğulmak mı!
Ben ki katil balina katili.

Diz çök karşımda inferno,
Diz çökme anı şu an.
Ellerim boğazında iken
Seni affetmem inan.

Vahşi bir kısrak, yeni bir hayat,
Delirtti...
Beni...
...

Yedi tepenin kapıları şahidim,
Geçit yok sana bundan böyle.
Değil zifirî karanlığın o uğursuz gölgen bile,
Senin yokluğunla yok olacak.

Burgazada, 27 Aralık 2021