Ben ödevimi yapamadım, ışıklar kesikti diye
hayata alışamadım, taşları tanıdım, yüzleri
ve hiç bitmeyecek fotoğraf filmleri
çektim hep... Üzülerek! ..
Ağlarsa içim ağlar ve sancı böyle dağlar
yiten arkadaşlar ve eşsiz incisiyle dünya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir anlatım...........tebrikler.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta