Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
müteşairlere nisbet çok güzel yazmışsın devam et
Çok güzel bir şiir daha...yüreğine sağlık...
Enfes bir eser olmuş tebrikler.....
selamlar
ölüm acısını kemiklerimin iliklerine kadar hissettim. kısas-ı enbiyada okumuştum bunlara benzer ölüm temalarını. ancak onlar nesridi. kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta