Gönlümün köşkü harabedir ey sevgili
Bütün denklemleri bütün kuramları kaldırıp attım ise de bir kenara
Bir yokluğunla baş etmesini
Bir de haksızlığı boyun eğmesi
Öğrenemedim hala ey sevgili
Gülüp geçiyor hayatımın içindekiler bana
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta