Beraber ve karşılıklı susacak kadar dönüktü içlerimiz birbirimize
Sana yönelikti tüm kendiliğinden gelişen bıyık altı gülüşler
Gün batarken miğdem yanıyordu, incir cekirdeği elli.
Hissebildiklerim cennet kokusundan ibaretti ve yüceydi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel, okumaya değer şiir. Gizemli şiir. Gönlüne sağlık. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta