İncir ağacı Şiiri - İsmail Akyüz

incir ağacı

hani ölsem diyorum
yani o gün gelse
koysalar toprağa
upuzun öylece
başıma da taş niyetine
bir kara incir fidanı
yağmurlar yağsa
kökleri bana erse
uzasak beraberce
gökyüzüne doğru
serpilip büyüsek
dal dal salkım saçak
yeşerip yapraklansak
incirlensek pıtrak pıtrak
kara kara olgun olgun
yarılıp yarılıp balları aksa
çocuklar gelse şen şakrak
bin bir sevinç içinde
sanki bayram yerinde
üşüşseler başıma arılar gibi
toplasalar bir bir
ağızlarında vazgeçilmez tat olsam

afacan yalnız bir çocuktum
tutamadım geçti gitti ömrüm
bu hayatta kimseye yar olmadım
durup durup bir başıma yaşlandım

ah bir incir ağacı olsam