çokluk halinde vahşet doluyumdur ,incinirim
elalemin içerisinde sürgün hayatı yaşarım
duyulmaz sesim ,anlatılmaz sözüm
sonra anlarım ki kimsesizim.
nisyan da görünmem ,
hicran da içim yanar,
böyle bir ayrılıkta ,
kabul eyleyip ,veda etmek mesul olur
ama o şuur kaldıramaz beni
mutlulukla mest olmak varken
o coşkunluk bittiğinde
içindeki kopuşta gözler konuşur
basiretle mısralarla dökülür
idrakle aşka teslim olurum
değer mi o cihanın manası
sadece yakazada söylenmişse
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!