Ruhlar elest bezminde, Allah’a söz vermişti.
Ya Rab Bir ve Tek’sin, Rabbimizsin demişti.
Kimisi inkâr etti verdiği kutlu sözü.
Kimi secde ederek, Hakka çevirdi yüzü.
Bu müminler içinde, nice Hak erler vardı.
Bir günahkâr görseler yürekleri yanardı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




İnciler'i boynumuza değil, yüreğimize asmak gerek.
Kutlarım, çok güzeldi.
Selâm ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta