1992'de 'Sevdayla Çoğalan'ı yayınladım. Soyadı, fotoğraf, biyografi vs. kullanmadım; 'aslolan şiirdir, kimin yazdığının fazla bir kıymeti yoktur' fikrini halen savunmaktayım. Mallarme'nin de kendi adını cins isim, şiiri özel isim saydığını ise uzun zaman sonra öğrendim.
Şiir yazmaya 1994 yılında ara verdim -tam yedi yıl-; esasen ne yazmak ne de yazmamak iradiydi benim için. Kimilerine çok garip gelebileceğini düşündüğüm bu durumu çözümlemek için epey kafa yorup iyi-kötü bir sebebe ulaştığımdan açıklamakta hiçbir sakınca görmüyorum.
2001'den itibaren yeniden yazabildiğim sürecin ürünlerini antoloji.com'da eylül 2006-eylül 2007 arasında yayınladım.
Şimdiyse gene... belki de artık ilelebet son bulmayacağını düşündüğüm gayri mümbit bir dönemdeyim ve tüm şiirlerin pasif kalmasını uygun buluyorum.
1956 yazında, hafızamda -yangınlı günbatımları hariç- sepya fotoğraf kareleri gibi sakladığım Kars'ta doğmuşum, İstanbul'da yaşıyorum.
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!