bildiklerinle kesişen iç-dışlar. bulutlara
varıncaya gidiyor dikkatsizliğimiz. ah,
katı gövdelerimiz, taş kesmiş suratlarımız;
karmaşık sandığımız; zira bilemez
susmayanlar. anlatır, anlatır durur kökleri
ve en ince dalları. tut dilini, derim, ben
tutarım dilini. ıslanır sular ve kurur
ellerim. olduk olası üslupsuz aşkımız, yoksun
inceliklerden. her yerden çağırılır, en sessizi bulutların,
doğaçlama bir sıkıntı görünüp kaybolur. su,
en senli benli haliyle arındırır tabiatın
yaşantılarından. önceden yazılmış ve
söylenmiş, anlatılmış hararetle, önceden.
kavramların içine sızan bir buharlaşma. tek.
Kayıt Tarihi : 10.7.2014 00:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!