Namlu hizasında kaldı gözlerin
Umutlar bir çiçeğin üzerndeki çiy tanesi kadar donuk
Savaş meydanında bozguna uğramış hayaller perişan
Aklı havada olan sensizlik şimdi bir zincire vurulmuş mahpus
Adım adım uzaklaşmalar ayaklara dolaşan bir iplik
Güneşin mütevaziliğinin gölgesine saklanmış gibi
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta