İnceden ince Şiiri - Faik Sarıca

Doğar insan, sevinir ana babası..
El üstünde tutar ebesi dedesi..
Hayatın mutluluk ve neşesi..
Olursun bir an inceden ince..

Süründü, düştü, kalktı, yürüdü..
Yazın terledi, kışın üşüdü..
Hasta oldumu evi hüzün bürüdü..
Üzdü haneyi inceden ince..

Serpildi uzadı boyu..
O güçle taşı sıksa suyu çıkar, suyu..!
İnsanı güzel eden o huyu..
Sevdirir kendini inceden ince..

Sonradan kazanılan gelip geçici..
Edebi hayasıdır insana paha biçici..
Adam olmadıktan sonra olsa yüz gemisi..
Yüzden gözden düşer insan, inceden ince..

Hep gülünmez, hep ağlanmaz..
Her gün yas tutup, karalar bağlanmaz..
Varsa bir zulüm, edenin yanına kalmaz..
Gün gelir hesabı sorulur, inceden ince..

Faik düşün dünyasında yine fırtına var..
Bulut yok ama yağan yağmur var, boran var, kar var..
Ahlak can çekişiyor, hançer yemiş sanki kan var, gözyaşı var..
Akıyor işte içime, inceden ince..