Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bakmakla görmek işte...
Her bakan, görmez...
Hele sevgiyle bakmayan...
İncelikle, güzellikle bakamayan...
İşte böyledir şiir dili..
Yumuşacık, dokunur gibi..
Tebrikler Gülay Hanım..
Çok tşkr ediyorum
Değerli kaleminizle anlamlayan yüreğiniz var olsun her daim efendim..
Şiir gününüz kutlu olsun hocam
SLM SAYGILARIMLA..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta