yalnızlığın en zengini1957
bir bardak çay önümde
kaşığı yok
tadı var mıki karıştıram
beklesem soğur
beklemesem gene yakacak
hayat gibi demlesem
kap kara acı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta