Çivi çakar gibi çaktım yüreğimin ortasına
Dayanacaksın dedim kendi kendime
Kurtuluşun tek yoludur bu yol yürüyeceksin
Çivi çakar gibi çaktım yüreğimin ortasına
Dayanacaksın dedim kendi kendime
Kurtuluşun tek yoludur bu yol yürüyeceksin
çocuktur
düşecek kalkacak
büyüyecektir
üstüne üstüne düşmanın
hızlı adımlarla yürüyecektir
yaralanacaktır kavgada
gözünden dökülen göz yaşı gibi
gözünden düşürmüş beni
akmışım şakaklarından pınar gibi
göğsünde kuruyan çöle dönmüşüm...i/k
"bu kente dayanmıyor insan
oysa ne çok göç aldı anadoludan
bir çoğu kıvrandı yoksulluktan
bir çoğu kıydı canına"
Değişti iklimler yobaz ellerle
Diri diri yaktılar çiçekleri gülleri
Dumanlar bulut oldu gök yüzü kara
Darıldı darıldı yağmurlar
Dağdaki kır çiçekleri üzüldü soldu
Daldaki kiraz alev oldu kavruldu
toprağın altında ki tohum gibi
deminde kalsın
gel hazırda çayım var
dost deminde içelim
hava soğuduğunda
umudumun fitilini ateşle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!