İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

ölümü düğümlemek gerek
iple
bunca gereksizce ölüm
uykusuzluğu uyutmak
gerek
bir çocuğu masalla kandırmak

gelip geçenleri değil/ömrümü izliyorum pencereden
ah yüreğim yanışın var ya senin/vurulup düşenlerle alev alev
kabuk bağlamış yara gibi/dokunsalar kanayacak anılar
şimdi sen içimdesin/ve yanıyorsun hala/vurulup düşenlere
geceleri uğruyorsun yıldızlara/yıldızlar uğruyor ya da
saymakla bitmez vurulup düşenler/görüyorum pencereden..i/k

onca fırtınalar görmüş
onca badireler atlatmış
onca zorluklar yaşamış
onca çileler çekmiş olan biri...

dillendirmiyorsa hala

ONLAR
Gülüşünü tamamlamadan öldürülür
Çocuklar
Koparırlar meyveye duran çiçekleri
Anayı çocuktan babayı anadan ayırırlar
Ayırırlar çiçeği burnunda genci vururlar

insan olmayı öğrenmeden
türk olmayı
kürt olmayı
öğrenirsek,insan olmayı unuturuz
işte tamda burada başlar ayrılıklar
işte tamda burada başlar kayıplar

önce yağmuru yaktılar
ateşte
sonra yağmur yağsın diye
yaktılar yılanı
saçmaydı yağmurun ve yılanın
yakılışı

onu
ben yarattım
eşi benzeri
yoktu
eli elime
değmedi

onun inat cı devrimciliği
değilmi ki
inadına ölümleri göze
aldı
ve kavganın ön saflarında
yerini aldı

ön yargılı değilim..!
gel gör ki günümüzde dinleri,inançları
etnik ayrımcılıkları ön plana çıkaranları
gördükçe tanıdıkça,insanlığımdan utanır oldum
iyi ki varsın ey Marksizm iyi ki varsın sosyalizm
iyi ki bunları derleyip toplayıp tarihin çöplüğüne atmışsın.i/k

saklamış kendini alıp kaçarlar diye
budamış dalları meyve vermesin diye
bitirmiş umudu kalmamış heves
kapamış kapıları dostlar gelmesin diye..i/k