kanar ülkemin yüreği
dökülür yere
bahara çiçekler açar
gezer dağları ovaları
gülünü arar analar
aradan baharlar geçer
bentleri yıkan coşkum
kapılma durgunluğa
uğultu kulak zarlarımı
zorluyor
kıpırtısız bir çığlık içimde
tez geçen baharlar gibi
Bıktım usandım Ana
Herkes kurtuluşu başkasında arıyor
Herkes başkasından medet umuyor
biliyorum;
sendeki öfkenin nedenini
hedefin başka.
bakışların gelip beni vuruyor..i.koçak
biliyorum sevdiğini
güneşi
gök yüzünün maviliklerini
şehrin gereksiz kalabalıklarını
gelmiyorsun...susuyorsun
yoksun
dünya dönüyor ömür bitiyor
sen nerdesin...i.koçak
bıraksalar ona;
söyler'miydi anılarını yüreğine!
bıraksalar gider'miydi
yaşanmayanların üzerine! ..i/k
kuyunun dibinden bir avuç su çektik
ve seni suladık çocuk
dallanıp budaklanasın diye
yeşillenip çiçek açasın diye
Doğduğum andan itibaren, kesintisiz sürdü analar günü bende..!
.................................................
Kapitalizmin burjuvazinin ahlakı yoktur
Ne kadar sermaye o kadar namussuzluk
Ne kadar sömürü katliam o kadar kar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!