İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

Önce selam yollamış
bana
Sonra kar,doğa.
Kar topu yapıp attım
kendine
Sarılıp sahiplendi

küskünlük uzatıyor
elini barış için
ne duruyorsun havadamı
kalsın elim
uzat sende elini bana
barışalım

ne fırtınalar atlattık
hayatımızda
ucuz atlattık yinede
sağlamdı gönül
limanımız...i.k

kavganın eşiğinde
söylenen türkü gibi
güzeldi
güzeldi
şafağı karşılar gibi
umudu mavi sular gibi

PUSU

pusu kurup düşürdüler
yoldaşımızı
sağ eli mavzerinde
sol eli yıldızdaydı

bırakın bana gri şehir sokaklarını
taşlı sokakların arasına sıkışmış suları
tavan penceresi arasında semaların
seyreden bu güzel bulutları
herşey yeter fazla beklentisi olmayana
yaşam içinde saklar mucizelerini

anason çiçeği beyazdır yaşam
her şeyim o beyazın üstünde
kaldı
her geçen an bir gidiştir
dönüşsüzlüğe
umudum büyük umudum

bağır bağır bağırıyorum
ben insanım diyen herkesi
dört artı,dört artı,dört artı
denen gerici,faşist yasaya
karşı isyana çağırıyorum...i.koçak

ceylan gözlü kız
bakınca gözlerine
acı,keder,sevinç
var
öyle yüksek
dağlarki

kara tenli çocuk
gözleri boncuk boncuk
yanıda
beyaz tenli çocuk
herkese bir şeyler der
gibi