İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

su küsmüş kaynağına
hırsla akıp gider yatağına
toprak emer memesinden
damla damla
verir kendi çocuğuna
çocuk büyür bitki olur

taksimde tiyatro
taksimde oyun
poliste molotof kokteyi
hedef toma
al sana aldatmaca
al sana bir oyun

sen;
gül'ki bulut ağlasın..
bitisin toprağa olan özlemi..! i.koçak

N..çok sevdim seni
bir bilsen

Gül kokusundan
çıkarıp sevdim

...olurmu hemen pes
etmek
dün başladın kavgaya
boyun eğmemen
gerek
kolay olmasada kavga

seni görünce..
o saatte dönmeye başladı günüm
dişlileri çarkların tüttü dumanım
yıldızlara uzandım sanki
kendi türkümüzü dinledim
o gürültüde...i.koçak

"seni seviyorum sanmıştım..
meğerse,gerçekten sevmişim..
yoksa sen biliyormuydun sevdiğimi.."i.koçak

sen...
karanlığımın sırlarını çözmelisin
sende doğmalı sende batmalı
güneş
sen...
kaçıp gittiğim yolların

sensizliğin sessizliği
içinde bu gönül..
ister yakında ol ister
uzakta.
bilmişse sevmesini
koymuşsa gönlündeki

akıt sevgi pınarını yeşersin
gönüller
varsın kötü desinler sana
yobazlar bağnazlar otlar...i.koçak