Gerçeklerle yanıp yakılsan bir mum alevi gibi
ve damla damla akıtsan gözyaşlarımı o nemli toprağa...
Bir cemre misali düşüyorsun kuruyup çatlayan gönüllere...
Bense yanağına varmadan kuruyan göz yaşlarımda boğuluyorum...
Kayboluyorum çoğu zamanda
Ve bırakıyorum kendimi dipsiz uçurum kenarlarından.
Solup giden bir gül kadar pişman değilsin biliyorum.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta