Bazen duyar oluyorum kulağımda,bin bir cefayla saklanan sesini..sabah şafağının yumuşak soluğu gibi aydınlanır,bütün zifiri dehlizler(im) .. ölmüş güneşi arayan bir inanna tanrısallığında kalır, seninle birlikte yüreğime buyur edilmiş acılar.. sayısız bölünerek yer edinmişliğin ne güzel de anlatır,bir damla su gibi,durgun sularından boğuluşumu.. geceye susamış günün paçavralar içindeki o bitkin son saatleri de ii anlatır,seni taşıyan yerin sararıp solmuşluğunu.. buz tutmuş yüreğimi sıcaklayan kadınsı eşsizliğindir, gerçekle düşün bir el sıkışmışlığında hep yaşanmakta olan..//
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta