Kürsüde laf cambazı bize ahkâm kesiyor.
Boş sözlere karnım tok, inanmıyorum işte.
Konuşması o biçim, rüzgâr gibi esiyor.
Boş sözlere karnım tok, inanmıyorum işte.
Sayesinde yolumuz düze ulaşacakmış.
Köylü taban fiyata şapka çıkartacakmış.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Yüreğinize sağlık....doğru söze nedenir...saygılarımla.
melek ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta