Hangi omuza dayadın ağladığında başını,
Hangi sıcak eller sildi akıp giden yaşını,
Kiminle ulaştın yeryüzünden gökyüzüne,
O ki inanmıştı senin verdiğin her söze.
Sen değil miydin ele yar olmam diyen,
Ne kalbini ne de kendini teslim etmeyen,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Helal etmiştim sana hakkımı,artık etmiyorum,
Yüreğimde kalan sevgileri,yarınlara bırakıyorum,
Sana inanmış,seni sevmiştim,
Aşk diye birşey yokmuş,artık inanmıyorum.
..................
Sen yoktun aşk vardı sen yada ben biz inanmasakda aşk var olacak (sen aşkı değil aşk seni buldu ,bırakabilirde)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta