İnanmıyorum Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Semaya bir ses yükseldi
Adın yankılanıyordu
Öldü dediler
Ağlamakla susmak arası kalakaldım
İnanmadım, yalandı
Gasilhanede boylu boyunca uzanırken
Bir kaç tas su döktürdüler
İnanmadım, yalandı
Saf tutup bir sağa bir sola selam ettiler
Bir sala koyup son yoluna savuşturdular
İnanmadım, yalandı
İsmin yerine artık rahmetle bahsettiler
Ne kadar eşyan, kıyafetin varsa verdiler
İnanmadım, yalandı
Bu gün olmazsa yarın gelecektin
Hani gurbetlikti bizimkisi
Vardığımızda sılaya
Hep bir gölgeyi, hışırtıyı sen sandım
Varlığın güç veriyordu ona kandım
Bir mezar taşında görünce adını
İşte o gün ben
Yirmi beş yaş yaşlandım
Babamdım.