İnanma en güzel yerlere, aşk mücadelesi verdiğin yerlere.
inanma sabahın en taze güneşine, ışık saçan güzelliğine.
inanma gecenin gizemine, içine doğacak aydınlığa güvenme.
bir küçük huzur arama bu büyük döngüde, bu acımasız dertlerin çaresine güvenme.
inanma boğulduğun bu şehire, sokak sokak sakinliğine.
bir ses yankılanır yüreğinin orta yerinde, ses yüreğindedir fakat yüreğine de güvenme.
bir çocuk düşün çığlıklar arasında, boynu düşmüş çaresiz, saçlarının arasında.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta