Belki geçmişimin gözyaşlarında gizli gibi hüznüm.
Belki de sadece bakışlarım yaşlandı acılarının derininde.
Sadece bedenim yorgundur belki cömert yalnızlığında.
Belki gittiğin gecede kalmıştır geçmiş güzel günler...
Ve bilki gidişinle tanıştım hoş,sarhoş, boş, loş şişşelerle.
Peki mutlu olabildin mi onun kollarında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta