Düşünceler bazen acı verir. Bir avuç tuzu yutmuş gibi. Su içsen bile o susuzluğu gideremez.
Düşünceler bazen buz dağı gibidir. Kolay erimez. Ah aşkıyla tatminliği arzuladığım!.. Sadece küçücük bir düşünce beni alabora etti. Çalkalandım ufak kum taneleri gibi denizin dibinde.
Kalbime ışıklar doldurdum, kışın ayazla üşümeyeyim diye. Benim ısı kaynağım Tanrım. Ama çok üşüyorum hem de.
Kendime inanmak için birkaç açık pencere bıraktım. Bunun için teşekkür ederim.
Bir şakayık gibi güzelce açıldım. Üşüyordum; lakin benim bir pencerem var, ışığım var..
Kaç şehir dolaştım, tabipler geldi geçti. Niceleri pek de ehildi. Ancak ben şifa bulmadım, bulamadım. Tanrım, sen başucumdasın bir tabip gibi hem de... Fakat sen pek kudretlisin, bir de ışığın var..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta