Düşünceler bazen acı verir. Bir avuç tuzu yutmuş gibi. Su içsen bile o susuzluğu gideremez.
Düşünceler bazen buz dağı gibidir. Kolay erimez. Ah aşkıyla tatminliği arzuladığım!.. Sadece küçücük bir düşünce beni alabora etti. Çalkalandım ufak kum taneleri gibi denizin dibinde.
Kalbime ışıklar doldurdum, kışın ayazla üşümeyeyim diye. Benim ısı kaynağım Tanrım. Ama çok üşüyorum hem de.
Kendime inanmak için birkaç açık pencere bıraktım. Bunun için teşekkür ederim.
Bir şakayık gibi güzelce açıldım. Üşüyordum; lakin benim bir pencerem var, ışığım var..
Kaç şehir dolaştım, tabipler geldi geçti. Niceleri pek de ehildi. Ancak ben şifa bulmadım, bulamadım. Tanrım, sen başucumdasın bir tabip gibi hem de... Fakat sen pek kudretlisin, bir de ışığın var..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta