Yalnız kaldığımda,
Hep o sorular gelir,
Aklımın bir köşesine,
Zamansız, kurulur.
Neden, niçin, niye?
Kim bilir ki, nerede?
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




İmanın makbulü gayba olan imandır. Gördükten sonra iman etmeyenin inkarına küfr-ü inadi derler. Sizin kalbiniz delil ve burhanlara da hayır diyorsa pek hayra alamet değil efendim onun bir rahatsızlığı olmalı. Hazık bir ehl-i hikmete götürmekte fayda mülahaz ediyorum.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta