Tırnaklarımı saplamayı öğrendim ben hayata
Düşsem de kalksam da yolumda ilerlerim
Eksilme olmaz hiç mücadeleci ruhumda
Tuttuğumu koparacak kadar güçlü bileğim
Ne güneşte yanarım ne soğukta donarım
Az olanla yetinir çokluğu da sınarım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta