Sevmem sürünen yaprakları
Hazanları sevmem.
Taş binada,
Akıl başta gerektir.
Çelenk çelenk güllerime kıymayın
Çiçekler dalında gerçektir.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Sevmem sürünen yaprakları
Hazanları sevmem.
Taş binada,
Akıl başta gerektir.
Çelenk çelenk güllerime kıymayın
Çiçekler dalında gerçektir.
Gemiyi karaya bağlayan kadere hıncım var
Kesmez içimdeki sancıyı
Kınında paslanan kılıçlar.
Öyle örtüşüyor ki yaşam felsefemle bu dizeler Sayın Enver Özçağlayan, nasıl içinde buldum kendimi bilseniz... Harikaydı, kutluyorum yüreğinizin gücünü sevgi ve saygılarımla.
Bu inancın yüreğinizde böyle vefayla saklanması ne kadar güzel...Dilek gibi..Sonsuz bekleyişe cevap gibi....Kutluyorum özleme yar olan sevda kelimelerinizi..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta