Nasıl başlasam bilemiyorum
Şimdi bu şiire, bazen yeni bir güne, bazen yeni doğan bir güneşe; nasıl baksam bilemiyorum.
Karışığım, fazlalık değilim aslında gerekliyim ama kendim değilim çünkü ben uzun zamandır kendimde değilim.
Benim yaşadığım gibi yaşayan insanları eleştiren insanlar var, ama en çok ben kendimi eleştiririm.
Bilmiyorum güler miyim, plan kurar mıyım, iyi olur muyum ama en çok seni sever miyim?
Çok saçmalıklar gördüm canım kendim.
İnan çok pişman oldum bunları görüp tanıklık ettiğim için.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta