Karanlık bir öfkenin sert kucağında doğdum,
Ne gülen suratlar vardı ne de sevinçten ağlayan,
Ne isteyen soluklar ne de özlem dolu bakışlar,
Ne sıcak bir el ne de taze bir öpücük tenimde.
Aceleden gelen bir isteğin batağında büyüdüm.
Ne ayakkabılarımı bağlayan bir çift el,
Ne de yanaklarımı ıslatan dudaklar vardı.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta