Gün gelecek elbet
Fırtına kar boran dinecek
Güneş bütün ihtişamıyla açıp şemsiyesini
Bulutlar pamuktan beyaz rengarenk öbekleşip
Kollarımdan yağmur yağacak tüm ovalarıma
Toprak mis kokacak lavanta bahçelerimde
Binbir renk gökkuşağıyla çiçekler açacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta